duygulandıran yazar.
ben 12 eylül nedir görmedim. ailem de görmedi. lakin bilirim ki çok vatan evlatları gitti, çok acılar çekti bu halk.
ben dedemi gulagda kaybettim. zaten ailesi sürgün edilmiş* babam yine de dergide, gazetede, şiirde, milletin içinde sovyetlerin korkulu rüyası olan 'biz türküz' demenin cezasını hapislerde çekerken, amcam pan türkist suçlamasıyla gulagvari yerlerde zülme direnirken onun babası da başka zülümlere direniyormuş.
bizim vatan ve türklük aşkımızı anlayamazsınız bu yüzden.
orada, burada, şurada.. dünyanın neresinde olursa olsun türklük vazgeçilmezdir. bir bozkurt uğruna nice canlar gider, nice güneşler batar ama türk ebedi kalır..
edit: sosyalizmmiş, cia projesiymiş.
belki türkiye'de yedirirsiniz bu dediklerinizi ama sosyalizmin tillahının görmüş bize yediremezsiniz.
inanmayın eşitlik laflarına, ''hayvanlar eşittir ama bazı hayvanlar daha eşittir'' sözü sosyalizm- komünizm olayını çok güzel anlatır. türkiye sosyalizm yaşamadıysa şükretmelidir inanın bana. dinlediğim hikayeler kanımı donduruyor hala.
edit2: eksile lan eskile. sen nereden bileceksin biz ne çektik.
