bugün, iş yerine, müşteri olarak, cemaat dershanesine bağlı bir matematik öğretmeni geldi.
içimden ''naber lan yarrağam, seni gidi paralelci seniiiii, inlerinize girdiler mi?'' demek istedim.
ama demedim. tuttum kendimi. çünkü adam kötü birine benzemiyordu. saf, temiz, kibar.
acıdım ona.
beynini başkalarının kontrolüne vermek, acınılası bir durum çünkü.
yarın feto, reco ile barıştık dese bu adamın da fikirleri hemen değişir.
eğitim, öğretim, kültür başka bir şey,
akıl başka bir şey.
