arkadaşım sevgilisinden ayrıldığını ve canının sıkkın olduğunu söylerek bana geldi. neyse geldi, klasik noldu ne bitti diyalogları.. hiç de sevmem bu arada böyle başkasının ilişkisini didiklemeyi. ama bu ayrılık bomba * çocuk yakışıklı, kariyeri var düzgün efendi biri. kız da öyle denkler gayet yani. bu utana sıkıla oturuyor karşımda. sonra biraz gevşettim açıl hadi belki çözeriz barışırsınız filan diyorum. yok diyor ee anlat diyorum başlıyor; bağırsakları bozuk diye ağzından bir cümle çıkıyor.. ilk başta anlayamadım sonra açıyor; sürekli ishal.. * nasıl ya diyorum hasta demek ki bu sebepten insan sevgilisini terkeder mi salak mısın diyorum. gel sen bir de bana sor diyor zavallı. ''akşam gayet romantik telefonda konuşuyoruz böyle seni seviyorum diyorum.. aşkım bir dk tuvalete gitmem lazım diyor.'' ahahaha lan mevzuya bak. kızım düzelir belki bir insan sürekli ishal olamaz diyorum. yok diyor. 4 aydır bilirkteyiz her hafta iki üç gün ishal sürekli, soğudum diyor. allahım mantıklı bişey de söyleyemiyorum ne denir ki * onu görünce aklıma artık hep ishal görüntüleri ve tuvalet geliyor diyince dayanamadım gülme krizine girdim. allahım kimseye verme böyle hastalıklar. sen ilik gibi çocuk ol ger gör ki sürekli ishal olduğun için terkedil. çok acıklı yemin ediyorum * hala gülüyorum lan. kıza mı hak versem, çocuğun ishaline çare mi arasam bilemedim. muz yesin, leblebi yedir ne bileyim uğraş biraz o da kötü hisseder şimdi kendine yazık dedim. adam meğerse muz ağacı yetiştirecekmiş bahçesinde muz yemekten yılmış. * tıkandım sustum.
