bir çok insanın hala psikolojisi etkileyen, şehir değiştirmesine neden olan depremin olduğu tarih. o depremden bir 3 sene önce izmir'e taşınmıştık, izmir rotası da samsun'u takip etti. sakarya doğduğum şehir, çok iyi aile dostlarımız, arkadaşlarımız vardı orada, komşunun mavi gözlü, 20'li yaşlardaki yeğenini hatırlıyorum, ''sen aynı bana benziyorsun ya, azıcık büyüde abi-kardeş takılalım seninle'' diye severdi beni, depremin olduğu zamanlarda ilkokula yeni başlamıştım, dedemler hemen sakarya'daki eş dost kim varsa aramıştı ne haldeler diye, o deprem komşumuzun yeğenini de almış, çocuğum etkilenirim diye bana bilmem kaç sene sonra söylediler ''sirseheryildizi, hani xxxx komşunun yeğeni vardı ya sana benzeyen xxxxx, o depremde oda hayatını kaybetmişti'' diye. karadeniz'de çok büyük depremler olmaz ama arada bir bizde sallanırız yakınımızda fay hattı olmasından, sakarya taraflarından korktuğu için karadeniz'e göç eden bazı insanlar o ufak sallantılarda bile hala korkudan yerlerinden fırlar sokağa kaçarlar, bu denli etkilemiş onları. inşaat sektörünün az buçuk içinde olan bir insan olarak binalar her ne kadar deprem yönetmenliğinde yapılsa da malzeme çalma, kalitesiz malzeme kullanma, kolon kirişlerin sonralardan yıkılması gibi hayati önlemler taşıyan olayları hala acı bir şekilde görüyor, duyuyorum, insanlar demeyelim de, müteahhitler hala ders almamış bu depremlerden, o havuzlu yazlıklarında, bindiği lüks araçlarda umarım vicdanları rahattır, bundan sonra da rahat olur!
