divan şairlerinden fuzuli ve ruhi güzel manzaralı bir mekanda yürüyorlarmış. manzaranın en güzel yerinde sıska çelimsiz bir sokak köpeği görmüşler. ruhi durumdan istifade edip:
ruhi: bu köpek de bu manzarada fuzuli.
fuzuli:o zaman vurayım tekmeyi de çıksın kıçından ruhi...
diyerekten tası gediğine koymus.
(kaynak: uykusuz sayı: 4, yiğit özgür, orada olabilirdim. )
