çakırkeyf olduğumda önüme koyulan acı kahveyi reddediyorum hep. çünkü bulunduğum güzellikten beni alıkoyuyor her defasında. kaybetmekten korkuyorum. işte böyle bir şeydir aşk. kaybetmekten korkarsın, her defasında da önüne çıkartırlar acı kahveyi. alman gereken kişi vermez o kahveyi. dayanabildiğin kadar dayanırsın. ve sonunda korktuğun başına gelir zaten ayılırsın. ne oldu? yoksa seninde mi korktuğun başına geldi?
