kadın

entry2429 galeri ses2
    160.
  1. şebnem ferah`'a ithafen yazılmış, şiirler bütünüdür.
    kadın1-2-3-4-5 şeklindeki bölümü aşağıda yazıldıgı gibidir.
    şair şebnem ferah şarkıları eşliğinde yazmış bu şiirleri.

    --spoiler--

    Arkadaşım aradı beni saat geç olmuş. Konserdeymiş. Hemde kimin dersin; Şebnem Ferah!
    Uzun uzun dinletti bana telefondan. Açtım hoparlörü bir yandan başladım karalamaya. Ne de olsa her yanıyla çok beğendiğim bir sanatçıydı. Sözlerim susamazdı. Onun şarkı sözleri ile benim sözlerimin düeti başladı. Telefonu kapadığımda hayat hikayesini birkaç yerden okuduğum bu deli kızın gerçekleri (kendi hayatını) besteleyip söylediği şarkıları eşliğinde yazmaya devam ettim. Ve Deli Kızım Uyan.. Bir tek sensin duyan..

    --spoiler--

    I

    Sen otuzaltısın da yeşil gözlü kadın
    Korkmuşsun köşe başları mekanın
    Ağlamak çare değil biliyorsun sende
    Ömür biter bitmez senin isyanın

    Acıysa acı sevdin hep kendini
    Güldün güldürdün sevdin herkesi
    Kaç sevgilin var gönül hanende
    Baktığın ama göremediğin yerde
    Beklemekte seni seven birileri

    Dudağını büküp ağlamaya kalktığında
    Susup seni dinlemeye hazır dünya
    Sen istediğin kadar gülümse
    Yüreğin hep yaşlar akıtmakta

    Çığlığını susturma hiç gitarının
    Küfret bağır çağır bu senin hayatın
    Üzmemeli artık seni kimseler
    Sen mutlu olmalısın kadın

    II

    Vazgeçme dünyandan tükür at pıhtısını
    Gitme diner elbet fırtına aç yelkenini
    Barış mezarınla ama ölme
    Bugünler de doğar, sen bekle yarınını

    Resimlerde arama aşkı aşk sensin
    Bırak yüreğin istediği gibi çalsın
    Tükendi sandığın o temiz duygular
    Aç yelkenine bırak dolsun

    Ses verme duyma bırak konuşsunlar
    Saklanma ardına açılsın perdeler
    Kiralık dediğin o hayat senin
    Sen mutlu olmalısın kadın

    Dumanında saklanmış sigaranın
    Yüzüne gülen kahpe düşmanların
    Sen üfledikce dumanını
    Farkında değilsin hayatını karartığının

    III

    Özlersin çocukluğunu sokağını
    Büyüktür acısı
    Sar sarmala istediğin kadar yok ilacı
    Anlatmaya kalkma yetmez kelimeler
    Sen hep o sokağın kırmızı elbiseli kızı
    Kimine göre deli
    Kimine göre şirin
    Ve şimdi o kadar derin
    Rüzgar kadar serin
    Sen mutlu olmalısın kadın

    Dön bak ardına özlenecek ne kadar çok şey var
    Keşkelerde kalmışsın ama bunlarda biter
    Ve adımlarını saydığın yanındaki o adam
    Sen bilmesende uzaklardan hep seni izler

    Al eline taşlarını oyna çocukcasına
    Aç gözlerini bak yarınlarına
    Yık dört duvarını zindanın
    Uyan yepyeni sabahlara

    IV

    Ağlama dedim sana kadın
    içinde yüzdüğün gözyaşlarında
    Bırak boğulsun düşmanların
    Tamiri yok kırıkların
    Sen mutlu olmalısın kadın

    Herşey insanlar için diyen sen değil miydin
    Uyan artık bu geçtiğin kaçıncı liman
    Savur demirini bağrına hayatın
    Hep daha iyisi olmuyor işte
    Sen mutlu olmalısın kadın

    V

    Öpüşünde sakladığın ürkekliğin
    Bir güvercinin ki kadar tedirgin
    Ve sen bilinmezler de suskun
    Ölüm saçan tarlasın da hayatın
    Hangi el aldı seni kadın

    Kendi yüreğinin mültecisi
    Ve dünyaya teğet yaşadı içindeki
    Tutmuşsun nefesini
    Dönüp baktığın bu kaçıncı hoşça kal
    Kadın..
    Dur..
    Gitme kal..


    bünyamin demirci
    0 ...