Leyla ile Mecnun dizisinde Yavuz'un okuması sayesinde dikkatimi çeken bir kitaptı benim için ve en sonunda hayatın kesmekeşliğinde okuyacak zaman bulabildim. Çünkü bence öyle alelade okunabilecek bir kitap değil her ne kadar herkesin elinde olsa da sanırım herkesin harcı değil bu kitap; içinde bolca bilinç akışları, diyaloglar, monologlar, mektuplar ve karakterlerin arayışları var. ilk başta anlamsız geliyor hepsi karışmaya başlıyor olayların. O yüzden herkesin harcı değil diye not düştüm aslında orada demek istediğim bu kitabı okurken sadece ama sadece aylak adamın yerine koymamız kendimizi, çok dikkat istiyor bu yüzden. Ama gerçekten tam anlamıyla okunduğunda insanı çok etkileyen bir kitap bana göre. Baş karakterimiz C. sonsuz bir arayış içerisinde. Çoğu şeye de sahip aslında diğer insanlar tarafından bakılınca. Yakışıklı, babasının mirası sayesinde zengin değil paralı bu sayede de çalışmaya ihtiyaç duymayıp herkese "iş yapamam ben, aylakım" diye tanıtıyor kendini. Ama yine de her bedene sahip olması bile mutlu edemiyor onu, "o"nu bulamıyor. Zaten onu bulsa hayata benzer mi olurdu, o kadar güzel ki kitap bu nedenle tam hayat naifliğinde. Hele babasıyla olan ilişkisi sayesinde daha çok anlayabilirsiniz hatta hak veriyorsunuz yaptıklarına. Babasından ne kadar nefret de etse,onun gibi olmamaya çalışsa da yine onun gibi yine uzaklaşamamış babasından. Bağlanmaktan korkuyor, sıradanlaşmaktan korkuyor, kimsenin sevgisine inanmıyor ama yine de gerçek aşkı bulabileceğine onu anlayabilecek biri bulma umudunu kaybetmiyor ta ki sonuna kadar. Sahi o otobüse yetişseydi gerçekten o muydu aradığı? Ama bulsaydı zaten anlamını yitirmez miydi tüm aşk sandıkları gibi, yine devam etmez miydi arayışı? Ve en son olarak da Leyla ile Mecnun gibi mükemmel bir dizide bu kitaptan alıntı yapmaları Mecnun ve Yavuzu anlatıyor onların da aşkı arayışları gibi.
