bir yerlerde unutulmuş resimlerinizle karşılaşınca bir kaç dakikalığına nefesiniz kesilir öylece o yaşanmış anlara dalıp gidersiniz...
aradan yıllar geçtiği halde o resimlerin çekildiği anlar yaşanır ama çok yavaş...
"sevmişim ben kız seni" denir.
hemen ardından evlenip de çoluk çocuğa karıştığı hatırlanınca burukça gülümsenir.
son bir kez daha mutluluk dilenir ardından...
yutkunmanın zamanı gelmiştir, o yutkunmaki sizi geçmişin hayaletlerinden kurtarıcaktır.
çok uzak öyle bir yer var
o yerlerde mutluluk var
bölüşülmeye hazır bir hayat var...
"bok var" denir ve boktan hayatınıza kaldığı yerden devam edilir.
