filmin başında "vay şerefsizler" denilen kişiler ile filmin sonunda "vay şerefsizler" denilen kişilerin değiştiği film. sırf bu açıdan takdir ettiğim bir filmdir bu yüzden.
--spoiler--
filmin başından itibaren alex ve droog'ları yapmadığını bırakmaz. evsiz bir yaşlıyı döver, sonra gider evi olan başka bir yaşlıyı dövüp üstüne karısına tecavüz eder. son olarak da alex tek başına bir eve girip kedi-kadın denilen bir kişiyi kafasına * sik heykeli ile vurup öldürür. bu sahneden sonraki hapishane sahnelerinden itibaren alex'e karşı duyulan nefret kaybolmaya başlar.
ondan sonrası malum, ludovico tekniği. alex bu teknik ile güya adam edilir, fakat gelen vurur giden vurur. önce evden kibarca siktir edilir, sonra filmin başında dövdüğü evsiz yaşlı yakasına yapışır (ilk sahnede kendisine acımıştım ama o sahnede bir güzel kalayladım ona) sonra da polis olmayı başaran droog'ları tarafından tenhaya çekilip bir güzel dövülür. "yeter ulan sayıyla mı verdiler sizi" derken alex daha bitirici vuruşu bile yememiştir halbuki. daha sonra ludovico tekniğinin asıl amacını alex "home" tabelasının olduğu eve ikinci kez geldikten sonra kendisini ziyarete gelen doktorlarla konuşurken anlarız. alex "acısız bir şekilde ölmek istiyorum, sanki her an başıma bir iş gelecek gibi hissediyorum" derken bir anda küt diye makarna tabağına gömülür. son ses beethoven dinletilerek intihara zorlanır (ulan o nasıl bir psikopat sahnedir ya) ama ölmez tabii. o ölürse film biter sonuçta *
--spoiler--
sonuç olarak daha önce de söylendiği gibi kült bir filmdir. beni asıl çeken ise film boyunca "iyi adam-kötü adam" tanımının sürekli değişmesi. sanırım her filmde böyle oluyor.
