istanbul'da çok sık yapılmak zorunda kalınılan harekettir. son duraklarda uyuşuk ve aptal bir şekilde sigara içen, çene çalan ve bu yüzden sefere birkaç dakika geç çıkabilen şöför insanlarımız, bu zevkleri yüzünden oluşan geç kalma olayının acısını biz masum vatandaşlardan çıkarmaktadır. bir defasında yere kalpaklanmama neden olan olmuşlardır. buradan kendilerini kınıyorumdur. *
ayrıca "hareket halindeki araca binmek" diye bir versiyonu da vardır. ama bu daha kolaydır, çünkü tek ayağı otobüse atınca illa ki tutunacak bir yer bulunur. gerek öndeki vatandaşa, gerek kapı demirine tutunabilirsiniz. ama seyahat halindeki otobüsten inmek zorunda bırakılınca aşağısı ölüm çukurundan farksızdır.
ya gerizekalı bir ayının kucağına atlayacaksınız, ya da asfaltı yumuşak bir yatak olarak hayal edeceksiniz.
