hayat kimse için mükemmel değildir. en azından sakatlık geçirmiş bir birey bu dünyadan göçerken yani ölürken bu sakatlık acısına güle güle der. bu şekilde poliannacılık oluyor ama gerçekten bu şekilde düşünmek de var. ölümün iyi yanları da var. misal benim dizimden geçirdiğim sakatlığım yüzünden dizim her zaman sızılar. öldükten sonra bu acı olmayacak. en basitinden, öldükten sonra acı çekmek yok, yorulmak yok, acıkmak yok, hayatta kalmak için köle olmak yok vs. bu liste uzar gider. tabi ceteris paribus gibi diğer tüm değişkenler sabit olarak varsayarsak bu dediklerim geçerli. ölüm sonrası sorunlarınız resetleniyor. çünkü bilinciniz yani beyniniz de "off" duruma geçiyor. bilinç transferi gibi bir durum varsa o apayrı bir durum tabi ki.
