2003 yılında istanbuldan gittiğimde ''Allahım ben köye geldim'' dedirten şehir. ama 4 yıl orada kalınca alışıyor insan. güzel denebilir ama küçüktür. insanları genelde iyi, temiz insanlardır. sokak serserileri biraz can sıkar. kızları hakikaten çok güzeldir. potansiyeli yüksek bir şehirdir. tarım çok elverişlidir, hayvancılık özellikle tavukçuluk gelişmiştir. bandırma balıkesirden büyüktür. banvit de zaten bandırma markasıdır. bandırma vitamin olması lazım. balıkesir merkezinde deniz olmaması ama neredeyse bütün ilçelerinin sahilde olması bence il merkezinin küçük kalmasında en büyük etkendir. erdek çok güzeldir, edremit yerli turizmci için vazgeçilmezdir. ilçelerine bakacak olursak, bandırma minyatür istanbuldur, tabii çok çok küçük hali ama yapı çok benzer. burhaniye, gömeç, ayvalık, gönen görülmesi gereken yerlerdir. hasan boğuldu, kaz dağları oldukça güzel yerlerdir. balıkesir yerli turistin birçok yönüyle uğrak noktasıdır. iç ilçelerinden havranın mandalinası meşhurdu, ivrindinin de güzel sebze ve meyveleri olur. sındırgı ise herhalde en boş ilçesidir. bigadiç merkeze yakın ve termal kaynakları olan bir ilçesidir. savaştepe merkeze en yakın ilçesidir. malum bugünlerde soma faciasında bu ilçeden 30 şehit madenci çıkmıştır. zaten bu balıkesir şehitler ilidir. çanakkale savaşında çanakkale ve bursayla birlikte en çok şehidin verildiği ildir. halkı genelde okumuştur, balıkesirli asker, polis çoktur. özetleyecek olursak potansiyeli olan ama tam bir gelişme yaşayamamış bir şehirdir, klasik olabilir ama asker ve üniversite olmazsa ayakta kalması zordur.
