23 yasindayim. felsefesi insan sevmek olan gencecik bir insanim. avrupanin hemen hemen tum sehirlerini fakir olmama ragmen gezdim, doymuslugum ve yoklugu gormuslugum var. hic tanimadigim fransizin evinde kalan kendi cevresine taninan sevilen ve hikayeleri bilinen humanist bir insanim. seyahat ederken onlarca irkciliga maruz kalmis ama asla tepki vermemis insanseverim. biliyorum ki ama kelimesinden sonra, onceki yazilanlarin hicbir onemi yok.
ama
-ülke insanindan, vatanimdan milletimden nefret ediyorum.
- 23 yasinda psikolojimi bozan beni vatanimdan milletimden nefret etmemi saglayan insanlara, partizanlik yapan insanlardan nefret ediyorum.
- her fikre saygi duyan felsefemi, orusbu cocuklugu ve vicdansizliklarla kör eden, karsit gorusluluk yaratanlardan nefret ediyorum.
- dine bagliligini kufurle savunan yobazindan, ateist olmasini baskalarinin dinine bok atarak savunan orusbu cocuklarindan nefret ediyorum.
evet sözlük itiraf ediyorum: bir insanseverken icimdeki orusbu cocuklugunu, insanligin fitratinda olan yok ediciligi ortaya cikartanlardan nefret ediyorum.
