elleri soğuktur ankara nın. ovuşturursun birbirine. yalnızsındır işte..
kül rengi göklerine kadar ayaz dolu geceleri vardır ankara nın.
sokak lambalarını gözlersin biri gelecek diye.
ayak seslerine biraz daha açarsın kulaklarını.
o gelecek diye.
yıllardır beklediğin kişi gelmez yine.
düşecek olursun ankara ya tutunursun..
sonra
yeniden yeniden gri sokaklara atarsın kendini
gecenin bir vakti.
tutamazsın nefesini.
içindeki alevler yakar ciğerini.
sen de yakmak istersin bu gri şehri.
yakamazsın, çünkü
ankara, sadece yalnızlarının içini yakan bir sevdadır..
