doğada ahlak yoktur. ahlak kavramını insan kullanır. aile içi cinsel ilişki geliştirmek tabudur ve ateistlerin de çoğu bu tabuyu benimser misal. çarpıcı örnek olsun dedimdi.
ateistin ahlakı dinamiktir. bir ateist evli biriyle yatmayı ahlaksızlık olarak tanımlarken böyle bir şey yaptıktan sonra yaptığı şeyi rasyonalize ederek mantığa bürüyebilir. çünkü dediğimiz gibi ahlak öyle doğanın olmazsa olmaz kuralı değildir. oysa bu konuda bir dogmaya iman eden insan ne kadar çırpınsa da ahlaki ölçüyü değiştiremez ve tevbe şansıyla kendini revize edebilir. tabi ki büyük bir günahın suçluluğu da kalabilir içinde. yine uç bir örneği seçtim ki anlaşılsın olay. çünkü ahlak zorlayıcı yaşantılarda kesinliği sürüyorsa ahlaktır, teorik olarak değil.
insan anlama arayan bir varlıktır. anlamsızlık fikrine varmak dahi bir anlam araması zorunluluğuna tabiidir. o nedenle ahlaksızlık diye bir şey olmaz. ateist putlaştırdığı düşünürler ya da aına evrensel v.b dediği kimi ahlaklara kendine has opsiyonda ekleyerek kendi dinini kuran insandır. bireysel bir din.
hazır bir şeyler karalıyorken ateistlerin maddeye hapsolmuş ve gerçekliği maddeye indirgeyen, sadece ölçülebilenin gerçek olacağına dair görüşleri kendilerindeki alanı daraltmakla ilgili.
misal bir ateist için evren kitap benzerliği manidar.
ateist kitabı alır eline ve mürekkebe bakar, baskısına, dizgisine, kapağına, benzer harfleri sınıflar, mürekkebini inceler, kitabın hangi maddeden olduğunu tespit eder ve nesnel bir şekilde ortaya koyar. biz de zaten onları kabul ederiz ve deriz ki bu bütünlükte bu harflerde bir anlam olmalı. hayır der ateist kitabın anlamı konusunda herkes uzlaşamaz o nedenle kitabın anlamı nesnel olarak tespit edilemeyeceğinden reddetmek uygundur.
ateist mantık aslında çok basittir, tarih öncesinden beridir olan klasik maddeleşmenin bir türevi.
birçok gezegen gök cismi var dünya sıradan,
birçok canlı, hayvan var insan sıradan,
birçok din, tanrı inanışı var tanrı sıradan ve gereksiz,
ve asıl bomba; en baba ünvanlı ateistin varacağı ve size söyleyeceği tek şey kitap anlamsız bir tesadüf, olasılık sonucu olan. madde kendin kendine ezeli olmak var olmak zorundaydı falan.
ateist mantığı bu kadar kavramlar bürüyüp süslemelere bakmayalım, insana dediği tek şey tesadüf ve anlamsızlık gibi iki sufli felsefi yaklaşım. tesadüf eseri oluşan beyinlerinin tesadüfi yargılarına bu kadar güvenmek abesle iştigal olabilir. düşünen hayvan olmakla, ya da varoluşsal yükünün altında ezilerek isyan eden sorumsuz insanların kaçtığı yerdir ateizm. bir de popüler materyalist mesajlara maruz kalan bireylerin gerçekliği maddeye indirgedikten sonra varacakları bir durak. oysa insan daha derin varlık. ona ufuk çizmek zor.
madde ve fizik ötesine taşabilen zihni sınırlandırma işine özgür düşünce demek pek bir gaflet.
