bir arkadaşım anlatmıştı.
kadıköy süreya sinemasında yaşanmış bir olay.
93-94 yılları.
terör doruk noktasında.
maçlardan önce istiklal marşının okunmaya filan başlandığı yıllar.
Neyse efendim insanlar filmini seyrederken birileri de aralarında patlamış mısır paylaşıyorlar.
hışır hışır sesler çıkıyor tabi.
arkada rahatsız olan iki tip var.
anne ve kızı.
kız tiki anne ise hafiften kokona ( chp kadın kolları hesabı)
kız annesine şöyle bir şey söylüyor;
- ay ben amerikadayken böyle sinema terbiyesi olmayan insanları atıyorlar hemen dışarı !
önde mısır yiyen adam da duyuyor bunu dönüyor arkasına bağırarak
- kadeşim burası türkiye beğenmiyorsan siktir git amerikaya
daha arkalarda olayın ne olduğunu bilmeyen ama birilerinin birilerini türkiyeden kovduğunu düşünen bir başkası da ön taraf sesleniyor ;
-ya sevin ya terkedin ulaann
bir iki slogandan sonra bir gurup insan da başlıyor onuncu yıl marşını filan okumaya.
film kesiliyor ışıklar yakılıyor ve ana kız yuhlamalar altında salondan çıkarılıyorlar.
