neyse efendim sürekli başa gelen "vayamanagoyayım" tarzı bi durum olmakla beraber aslında ben bir gerizekalı da olabilirim. eger sadece benim başıma geliyorsa diye diyorum tabii.
neyse olaylar serisi şöyle gerçekleşir.
yürümektesinizdir (istiklal olabilir, en çok yaşanan mekandır)
güzel bir kız geçmektedir, yalnızsınızdır. yani "vay hacı ne skerim" muhabbeti yapacak bir kanka yoktur yanınızda. tamamen samimi ve saf duygularla görürsünüz güzel kızı ve farkında olmadan bir sürü düşünceye dalar kayar gidersiniz.
tüm bunların olduğu bu vakit hayattan kopmuş bir şekilde bir 20 saniye geçer. gözleri açıp kızla göz temasını kopardığınız anda farkedersiniz ki kıza baktığınız o anlarda tamamen gözler sonuna kadar açılmıştır. kız farketmiş akabinde rahatsız olmuştur. nefret edersiniz kendinizden. 20 saniyelik aşkınız sizden nefret etmektedir, etmese bile en azından siz öyle düşünürsünüz.
işte tek porsiyonluk aşk dediğin böyle olur. acısı da böyle olur.
