Ey gökkubbenin altında yatan kimsesiz,
geceyi örtün.
gökyuzune bak,
suretin var yıldızlarda.
Yazık ki bunu bilmiyor insanlar.
Yalnızlık iyidir kalabalıktan,
kaldırım da yataktan.
Mutmain olmadıysa kalbin insanlıktan.
Kalbin ne kadar da geniş
bu sıg dunyada.
anlayamazlar seni,
yüzü gunes görmedmiş,
dört duvara hapsolanlar.
Anlayamazlar seni,yüreginde taş taşıyanlar.
Ey ruhumun sahibi çocuk,
Insanları senden çalan
kim?
gecede yolunu aydınlatan kim?
Sıra sıra taşları sana dost yapan kim?
Ne geceler biter,
ne yıldızlar büyür,
sende büyüme,(hep gül)
Kaldırımların çocugu.
