üç gündür aynı evin içinde köşe bucak kaçtığım anne kaza yaptım her yerim yara bere içinde, dişlerim kırık, gözükmesin diye sürekli terslediğim anne, odamın kapısında kilitliyorum üzerine, biliyorum sırf bunlar güçlü erkek olacağım tavrı ya işte neyse, üzülme diye yapıyorum ama bilmiyorsun tabi..
küsmüş kızmış ya la bana, ah ah, ne oldu sana diyor camın ardından bir tripler bir şeyler, neye kızdın yine diyor, halbuki bir şeye kızıdğım yok valide be..
yemek getirdiğinde girme odama dediğim anne, 3 gündür evden hiç çıkmadığım halde göz göze gelemediğim anne, ne acayip bir şey lan, içimden gülüyorum, dışımdan ağlıyorum sanki, bir yanım bırak görsün ne olur diyor, öbür yanım üzecek misin lan onu dayanamaz onun kalbi diyor.
mecbur sert davranıyorum, üzülme, bu ara ölür kalırsam küsme olur mu.. *
