onbeş yaşında bir çocuk öldü, aleviydi, babası bilmem neydi, ekmek almaya gidiyordu falandı filandı. akşamında çoğu haber kanalında bu çocukla ilgili programlar yapıldı konuşuldu da konuşuldu. ama serap canice katledildiğinde kimse sesini çıkarmadı kimse program yapmadı kimse sokaklara dökülmedi. çünkü serap bu vatanın evladıydı vatanı bölmek gibi bir gayesi asla olmadı, polisine taş atmadı, feda gününe hazırlanmadı, şerefiyle yaşadı şerefiyle öldü. kimse sorgulamadı aramadı serapın katillerini. amına koduğumun aydın diye tabir edilen bir boktan anlamayan yavşakları çıkıp bir şeyler söylemedi, sanatçılar bir kelime konuşmadı, siyasi parti temsilcileri iki kelam etme hassasiyetinde bulunmadılar çünkü serap onlar için bir rant değildi. serapın üzerinden bir şey elde edemeyeceklerdi. hal böyle olunca serap bir gün sonrasında unutuldu. ha bu çocuk unutulmayacak mı? pek tabii ki bu da unutulacak. nasıl sarısülük unutuldu ali ismail unutuldu bu da yakında tarihin tozlu raflarına kaldırılacak. neden mi? modası geçecek. yeni ölümler yeni rantlar aranacak.
velhasıl kelam bu kızı unutanın kalbi kurusun inşallah. hayatının baharında bir kız çocuğunu acımadan anasının kucağından alan katiller gün yüzü görmesinler inşallah.
