birçok insan tarafından dışlanmaya çalışılan, ama aksini gördükçe, güzel insanları gördükçe, insana insan olarak değer verenleri gördükçe, gerçek türkleri gördükçe, aslında kürtleri dışlayanların aşağılayanların asıllarında bir bozukluk olduğunu düşündürtendir. pek az insan kürtleri doğru tanıyor. o insanların neden böyle davrandıklarını hiç sordunuz mu? bende sormamıştım. ta ki çok yakınım olan insanlara yapılanları ve yaşatılanları öğrenene kadar.
benim eşim akrabam, babası amcam sayılır. ikinci dereceden.
benim akli dengesi yerinde olmayan bir amcam, topallayan bir halam ve kolunda küçüklükten kalma yanık izi bulunan bir yeğenim var ve tüm bu insanların 1999 yılına kadar geçimden başka bir sorunu olmayan fakat o tarihten sonra hayatları değişmiş insanlar olduklarını evlendikten sonra öğrendim.
eşim de o zamanlar köydeymiş. bir akşam üstü bir bölük asker panzer ve şörland araçlar eşliğinde köye gelir "bütün binaları boşaltın evlerde kimse kalmasın, herkes köy meydanına toplansın" derler ve on dakika mühlet verirler. kimsenin bir şeyden haberi yok herkes çoluğunu çocuğunu topladığı gibi meydana toplanır ve askerler teker teker bütün binaları ateşe verirler. bütün binaları! köylüler can pazarına düşmüş.
üstte yok başta yok, nereye gideriz ne yaparız diyerek direnmeye başlamışlar. komutanın üzerine yürümüşler ve askerlerden biri acımadan ateş açmış. eşimin halası bacağından vurulur, yengesi göğsünden vurulur, bunu gören amcası da sinir krizi geçirir çaresizliğine ağlayarak kafasını sağa sola vurmaya başlar. ve orada kafayı kırar, belki güleniniz vardır arkadaşlar ama bu o kadar da gülünecek bir şey değil. bakarlar çare yok binalardan çıkarabildikleri kadar eşya çıkarmaya bakarlar ve karanlık çöktüğünde bütün köy kül olmuş, yerinde duman kalmıştır. askerler bütün köylüyü araçlara bindirerek şehir merkezine götürmüş ve orada bırakmıştır. eşimin anne babası ve kardeşleri zor bela birilerine sığınıp sonra istanbula gelmiş. diğer köylüler de değişik şehirlere...
sığınma ihtiyacını dahi karşılamadan hunharca köyünden kovduğun zavallı insanların ne yapmasını bekliyordun? sonraları kimi dağa çıkmış kimi intihar etmiş kimi sefalet içinde ölene kadar sürünmüştür.
orada doğmak orada yaratılmak onların tercihi değildi. ne istedin onlardan? aileni seçme şansı sana verildi mi ki başkalarını kürt oldukları için kınıyorsun, dövüyorsun, kovuyorsun? sen kimsin? bu toprakların tapusunu sana kim verdi? bu topraklar kurtarılmaya çalışılırken o kürtlerin dedeleri de oradaydı. onlar da savundular bu ülkeyi, onlar da bu toprakları savundular!
sen kimsin ki onu aşağılıyorsun?
bu anlatığım sadece küçük bir kısım. bunun gibi belki niceleri yaşandı. belki nice daha acıları yaşandı. bunları yaşattığın insanların teşekkür mü etmesini bekliyordun?
kusura bakma, bunlar senin de ailenin başına gelseydi onlarda aynı şeyi düşünürlerdi.
en azından artık şunu biliyoruz. bizim gerçek türkler ile bir alıp veremediğimiz yok. ben 30 yaşındayım daha bir kere kürt-türk kavgası yaşamadım. yaşayan kürt varsa kendine soracak. yaşayan türk varsa kendine soracak. kırma şerefsizler kalkıp bir şeyleri inkar ediyorlar diye bütün türkler böyledir demek yanlıştır. hatalı kürtler de vardır ama çoğu asimileye uğramaktan, aşağılanmaktan, ikinci sınıf muamelesi görmekten bıktığı için bu hale gelmiştir.
şunu iyi biliyorum ki;
ben türkleri inkar etmiyorsam, türkler de beni inkar etmeyecek. ben türklerle aynı topraklarda huzur içinde yaşamayı istiyorsam türk de benimle aynı topraklarda huzurlu bir biçimde yaşamayı bilecek. dünya kimsenin tekeli değil türkiye kimsenin babasının malı değil.
yüzlerce yıl bu şiar ile insanlar birbirine saygılı ve hoşgörülü yaşamışlar ve halen yaşıyorlar, buna çomak sokmak isteyenin o çomağı götüne sokarım. sadece ben değil vicdanı olan, insan gibi yaşamak isteyen, "bana kısmet olmasa da en azından evlatlarım böyle yaşasın" diyen her baba, her müslüman, her mümin, her kul, her türk, her kürt, her insan!
