1190.
-
Gel bana, güzel kedim, sevdalı yüreğime;
Batırmaksızın tırnaklarını.
Ve bırak dalayım güzel gözlerine,
Metal ve akik karışımı.
Parmaklarım okşarken gönlümce
Başını senin ve esnek sırtını,
Ve elim hazdan esrikleşirken
Yoklamaktan elektrikli vücudunu,
Kadınım canlanır zihnimde. Bakışı onun
Seninki gibi, sevgili hayvan,
Derin ve soğuk, keser ve delip geçer bir mızrak gibi,
Ve tepeden tırnağa bir ince hava,
Bir tehlikeli koku
Sarar onun esmer vücudunun çevresini.
(bkz: charles baudelaire)
