geçen ayki lombak'da memo tembelçizer'den şöyle bir yorum var olaya, memo tembelçizerce tabi;
hepimiz hayatımızın her anında sikle, taşşakla, bokla püsürle iştigal içindeyiz. peki bunu kabulleniyor muyuz? göğsümüz gere gere ben bugün iki kilo bok sıçtım diyebiliyor muyuz? hayır dostlarım, hayır. diyemiyoruz.. neden diyemiyoruz? çünkü uygarlık boktan anlamaz. bireyin her alandaki mahremiyetini toplum adına kısıtlarken öte yandan bireyi bokuyla başbaşa bırakır. uygarlık ister ki birey işesin, sıçsın ama bunu asla ifşa etmesin. bildiği herşeyi anlatsın ama bokunu anlatmasın. herşeyini göstersin ama sikini göstermesin.
kardeşlerim uygarlık boklarımızı salalım diye kanalizasyonlar inşa etmiş ama ruhumuzdaki boktanlığı salmamız için hiçbir şey inşa etmemiş. zihnimizdeki salınmayan bok bilgisi ruhumuzda biriktikçe birikiyor, hepimiz ifşa edemdiğimiz zahiri bokla şiştikçe şişiyoruz.
