394.
-
Anımsıyorum, tellerin ardından bakıştıklarımızı
Bir şenlik alanı
Küçük bir kız çocuğunun elinde sarı çiçekler
Adsız sokaklar
Cebimizde sadece birer paket sigara.
Nehirler akıyor etrafımızdan uzun boylu nehirler
Çello çalan melekler dans ettiriyor bize
Sarılmışız, gülüşmüşüz, ıslanmış.
Hatta belki sevişmişiz bile
Adını bilmediğimiz diyarlarda hiç duymadığımız lisanları konuşurken,
Birden türküler sıralıyoruz
Bir elimizde rengarenk mendiller, diğerinde çiçek kokuları.
Her şeyi bırakıp ölmek ne güzeldi
Akıp giden günlerin içinden birbirimizi çekip kurtarmışız.
Ölmek, ölmek.
Ceplerimiz ölümden taşmış
Hayat nedir ki sevgilim ?
Hepimiz ölmüyor muyuz ?
bazıları yukarıdaki gibi serbest biçimde bazıları ise kafiye, redif gibi unsurlarla yazılır.
