dün bitirdiğim zülfü livaneli kitabı. kitapta genel olarak "aşırı derecede kültürlüyüm ben öyle böyle değil" havaları vardı biraz sanki ama bir şekilde kitap ilerledikçe buna alışıyo insan.
--spoiler--
kitabın başından itibaren aslında ahmet arslan'ın çift kişilikli olduğunu veya buna benzer bişeyler olabileceğini tahmin edebiliyor insan. ama yine de sonu insanı şaşırtmayı başarabiliyor. özellikle muharrem konusunda.
genele baktığımızda ise beni çok etkilemiş kitaptır. özellikle anlatıcının o karanlık hücrede yaşadıkları beni çok etkiledi açıkçası.
--spoiler--
