387.
-
yılmaz güney'e yazılan ve sesiyle ölümsüzleşen eseri için;
dalyan gibi bir çocuktu
benim gözümde küçüktü
küstü de dağlara çıktı
iner mi inmez mi bilmem
şimdi dağların tozudur
belki isyanın sazıdır
halâ kalbimde sızıdır
diner mi dinmez mi bilmem
adı yılmaz kendi yılmaz
makamı yok dem tutulmaz
dağlara soru sorulmaz
döner mi dönmez mi bilmem
mavi gözleri boncuktur
ölüm korkusu şuncuktur
azrail atı kancıktır
biner mi binmez mi bilmem
parkasına kar yağmıştır
bir kenarda ağlamıştır
belki elleri yanmıştır
söner mi sönmez mi bilmem
adı yılmaz kendi yılmaz
makam özgür dem tutulmaz
dağlardan hesap sorulmaz
döner mi dönmez mi bilmem
