Her defasında bir daha izlemeyeceğim deyip, kendimi her pazartesi ekranın karşısında bulduğum dizi...
Böyle sahneleri izleyince.. insan gerçek sanıyor. Aşka inanıyor.. Sevgiye inanıyor... inanası geliyor.. Bir tatlı söze kanıyor... Böyle sevenleri arıyor gözleri her köşe başında... Bir kuşa, bir çiçeğe, bir güler yüze kanıyor. Ama yok ki... Hiç olmadı.. Olmayacak.. Leyla olmadı.. Mecnun hiç doğmadı.. Kerem ile aslı yalandı... Onlar hep masaldı...
