Bugünlerde yine hallenmeye başladım. Ne bu hırçınlık? Ne bu tahammülsüzlük? Anlam veremiyorum davranışlarıma. insanların kalbini kırıyorum, sonra peşinden pişmanlık duyuyorum. Kötü biriyim. Kimse beni düşünmesin, yardım etmesin istiyorum. Hak etmiyorum kimseyi, en iyisi tek başıma geberip gitmek. Ben kendi kahrımı çekemezken, olur da bir gün evlenirsem elin adamı bana nasıl katlanacak? Eski halimi özlüyorum.. Biri düştüğünde elinden tutmayı, umutsuzluğa kapıldığında cesaret vermeyi özlüyorum. Bana ne oldu anlayamıyorum, Tek istediğim yalnızlık..
