bana da dayımın anlattığı benim açımdan yaran olaydır onlar gayet bir drama gibi anlattı ama ben bastım kahkahayı.
yıl 94 dayım sürekli içen kahvede kağıt oynayan avare boş bir tiptir.
anneannemde dayanamayıp bunu evlendirelim de adam olsun diye kız aramalara başlamaktadır.
neyse efendim bunlar yengemi bulurlar anneannem dayıma bir kız var güzel akıllı bi gidip görelim der.
dayımın tepkisi olumsuzdur tabi kahveye yetişecek oyuna neyse dedeminde baskılarıyla dayım kızı görmeye misafirliğe gider anneannemle beraber.
neyse yengemi görür beğenir mektuplaşmalar başlar sıra gelir ilk buluşmaya.
dayım mektupta şurdan burdan duyduklarını yazar kıvırır ama yüz yüze eli ayağına dolaşır çünkü yengemden önce hiç bir tecrübesi yada platonik aşk hariç bir durumu olmamış.
dayımın amcası dayıma akıl verir.
al oğlum poğacanı ipini topu arabayı çamlıca tepesine pikniğe gidin der.
dayım arabadan iner tek eli belinde tek el kaputun üzerinde kendini karizma zannettiği bi halde yengemi bekler yengemi gördüğü an heycanlanır o pozisyonu hiç bozmadan ormana gidelim mi der.(piknik çamlıca tepesi garibimin kafada orman olarak kalmış)
yengem tokatı basar sonradan güç bela büyüklerde araya girerek açıklarlar kuvuşurlar..
