bir sergiye hazırlık amacıyla doğa fotoğrafçılarına rehberlik için beraber mağaraya gitmiştik. önden bir arkadaş, ardından ben ve arkamızdan iki fotoğrafçı çok dar bir çatlaktan mağaraya girecektik.
ilk arkadaş girdi. ardından ben içerde fotoğrafçı hanıma ışık tutmak için dönüp çatlağı geçmesini bekliyordum. (normal olarak kadının önce ayaklarını sokmasını, yani ilk olarak bir çift çizme görmeyi bekliyorken) çatlaktan önce zart diye kadının kafası çıktı. bi an şaşırdım amına koyim. fotoğrafçı kadının bana carpe bey, sanırım sıkıştım demesi, benim de eee ters geldiniz çıkıp bir dönün isterseniz gibi kem küm etmem, tam bu sırada aşağıdan arkadaşın la doğum gibi amına koyim, karı böyle mağaraya kafam girsin dedi resmen la diye höykürmesi, akabinde benim ayı gibi gülmem, kibarlık simgesi kızcağızın o karanlıkta biranda kıpkırmızı olması, böyle kafa içerde göt dışarda töbestafurullah. bak yine aklıma geldi.
