siyaseten en pasif halifedir. yönetsel becerisi olmadığı çok açık bir gerçektir. çünkü halife ebubekir ve ömer döneminde herkes onlardan çekinirdi, onların sözü üzerine söz edilemezdi. 4 halifenin tamamında görülen kureyş aristokrasisinin devamı aynı şekilde halife osman'da da görülmüş, ali ile devam etmiştir.
islam'ın kendilerin bir ''kimlik'' kazandırdığı harici olarak bildiğimiz ve cahillerin aşağıladığı bedeviler ile habeşli zenci müslümanlar ise cahiliye döneminde olduğu gibi bir köşeye itilmişlerdi. şii mitolojik hikayelerindeki 4 halife arasındaki kurgulanmış kavgalar bize adeta ''bak bak yukarıda kuş var'' hikayesini hatırlatıyor. biz ali'ye osman'a ömer'e odaklanırken, islam'dan önce yüzyıllarca bizzat kureyş tarafından horlanmış, islam ile bir nefes almış, bir kimlik kazanmış olan arap yarım adasındaki halkların haklarını, istemlerini; islam'ın öngördüğü eşitlikçi modelin ışığındaki kazanımlarının nasıl da hiç edildiğini hiç görmüyoruz. nitekim islam tarihindeki eserlerin çoğu da bunu bilinçli olarak gizlemiştir.
sorun sadece ''hilafetin kureyşli'' olmasıdır. osman ya da ali ve ya ömer değildir.
