ayar verip vermemesi bir yana doğruları yazdığı aşikardır. yılmaz özdil'i de ayrıyeten tebrik ediyorum. kendisi eleştirsin, hükümeti başbakan'ı yerden yere vursun eyvallah. sonuçta bu toprağın insanı bu topraklar için gerektiğinde ölme şerefini gösterecek biri. bu göz ardı edilemez bir gerçek. ha tabi öyle konular var ki yılmaz özdille bir arada olamayız, onun gibi düşünemeyiz düşünmeyiz belki de. bu tutum, kendi sınırlarımız kendi ''milliyetçi'' duygularımız çerçevesinde kalır. yani bu ülkeyi bir hane olarak düşünürsek, bu evde olanlar burada kalır. çünkü kürdüyle türküyle farklı inanç grubuyla bu ülkedeki insanlar ailedir. aile içinde çatışmalar elbet olur ama o aileye dışarıdan biri dil uzatsa elbetteki kenetlenmek durumunda kalırsınız. türkçesini yazayım, ben yılmaz özdil'i yerden yere vururum, yeri gelir o da bana aynısını yapar ama bu, bu topraklar içinde ikimiz arasında kalır dışarı çıkmaz. bu sebepten yılmaz özdil'e sarılmak şereftir. en azından esad'a sarılmaktan daha onurlu bir iştir. tabi onursuzlar bunu kavrayamazlar o ayrı mesele.
yılmaz özdil'de haklı nihal bengisu karaca'da. bunu es geçtik, geldik şimdi bir diğer kesime;
siz ne utanmaz ne arlanmaz ne aşağılık yaratıklarsınız ki esad gibi bir köpeğin sizin ülkenizi ve siyasilerini alenen tehdit etmesine karşın yine de esad'a şakşakçılık etmekten geri durmayıp, kalkıp faturayı her durumda türkiye ve politikalarına kesme sahtekarlığı göstermektesiniz.
her durumda, ne olursa olsun hükümeti yerden yere vurma hakkı sizlerindi, esad gibi köpeklerin değil, ha siz bu sahtekarı bu devlete ve siyasilerine karşı savunuyorsanız buyurun defolun gidin suriye orada...
tarih bunların hesabını sizlerden mutlaka soracaktır, bakalım o zamanda utanmadan mağdur edebiyatı yapmaya devam edecek misiniz gerçekten merak ediyorum, bence edersiniz çünkü utanma duygunuz yok, hiç olmamıştı hatta.
