uzun bir süredir hoşlandığım çocuk bugun en yakın arkadaşlarından biri olan ablama telefonda birine aşık olduğunu söyledi.ortak arkadasları vasıtasıyla birkaç hafta önce tanıştığı benim de bir kez gordüğüm tatlıca bir kız.ablama salak salak '' arasana hadi, sesini duymuş olurum ben de.aylardır görmüyorum zaten'' demiştim ki, tam telefonu kapatırken ''hayatımda ilginç şeyler oluyor, bilmem nereye gidiyorum bayramda onu görmeye.'' dedi.konuşmanın devamı daha da kalp kırıcı, nasıl tutulduğundan ve saire bahsetti.gelecek planları bile yapmış daha şimdiden.ne garip.onun hep hayatıma girebilecek en mükemmel erkek olduğunu düşünmüştüm.birbirimizi yavaş yavaş tanırsak o da görecekti sözde aslında ne kadar da birbirimize göre olduğumuzu.yanında cogu zaman heyecandan ne yapacağımı şaşırırdım.yakın davranamazdım, kendim gibi olamadım onun yanında hiç.ben her gün onunla henüz yapamadığımız konuşmalarımızı düşlerken, o başkasına aşık olmuş meğer.o kadar şaşkınım ki ne yapsam bilemiyorum hala.
