Mizahı elinden bırakmayan enfes diyaloglarla donatılmış "Zincirsiz"in senaryosuna özellikle son yarım saatine kadar hayran kalıyorsunuz. Tabii bunda Dr. King Schultz ve Calvin Candie karakterlerinin payı epey fazla. Her zaman sakinliğini koruyabilen ve yaptığı zekice konuşmalarla sorunların üstesinden gelmeyi başaran Alman asıllı Dr. Schultz'la mükemmel bir karaktere imza atan Tarantino, aynı "Soysuzlar Çetesinde" (yine Christoph Waltz ile) yaptığı gibi filmi gerçekten bambaşka bir yere taşımış. Bir de üstüne kültürlü gözükmeye çalışan -sonuna kadar ırkçı- köle tüccarı Calvin Candie katılınca "Zincirsiz" tadından yenmiyor. Bu iki karakterin ağızlarından dökülen cümleler ve yılın en akılda kalıcı sahnelerinden biri olan el sıkışma krizi sahnesi Tarantino'nun kalitesini açık bir şekilde gösterir nitelikte. Öte yandan, Django ise içine kapanık bir karakter olmasından ötürü seyirciye Candie veya Schultz kadar bir şey sunamıyor. Zaten son yarım saatinde gücünü aksiyondan ve abartı şiddet görüntülerinden almaya çalışan film, sırtını da biraz klişelere vermekten kaçınmayarak gücünü ne yazık ki kaybediyor. Ve tabii bunca Leone saygı duruşuna rağmen "Zincirsiz"in Leone'nin etkileyici finallerinden oldukça uzak olan basit finalini unutmamak lazım. Eğer film yarım saat önce bitseydi, belki de karşımızda bir başyapıt olabilirdi diye düşünüyorum.
Her oyuncunun karakterlerini tam anlamıyla canlandırdığı filmde Christoph Waltz, Alman Dr. King Schultz rolünde resmen parlıyor. Yardımcı oyuncu kategorisinde bana göre senenin en başarılı performansını veren Waltz, sahneye her çıktığında aynı "Soysuzlar Çetesi"ndeki gibi kalitesini göstermiş durumda. Hatta filmin ilk bir saatini sırtlayıp götürdüğünü rahatlıkla söyleyebilirim. Buna ek olarak Calvin Candie karateriyle son zamanlardaki en iyi performansını veren Leonardo DiCaprio'nun da sahneye çıkmasıyla iki aktör karşılıklı döktürmeye başlıyor. DiCaprio yerine kendini oynamaktan başka bir şey yapmayan Alan Arkin'ı Oscar'a aday eden Akademi'yi anlamak gerçekten mümkün değil. Açıkçası böyle bir performansı görmezden gelmek için kör olmak lazım. Öte yandan, Jamie Foxx'un rolünün hakkını verdiği filmde Samuel Jackson'da yıllar sonra ilk defa bu kadar başarılı bir oyunculuk sergiliyor.
