islamcı kavramsalının, mucidine borçlu olduğu değerler arasında yer alan en muteber şeylerden biri kıtalar arası entegrasyonun yozlaşma nüansını imaj olarak adlandırabilme ehliyetidir. ikbal'den etkilenenlerin edebi yönleri, humeyni2den etkilenenlerin ehli beyt paranoyaları, muhammed abduh'tan etkilenenlerin radikallikleri, seyyid kutup'tan etkilenenlerin cihat özlemleri ve islamcılık mefhumunun damakta bıraktığı tadı ihtiva eden her türlü fraksiyonun; mensubuna, hayat biçimine ve görüntüsüne kattığı ekstralar hanesine yazılan imaj ya kimlik kamuflajı ya da kompleks ifşasıdır. dinin öngördüğü yaşam biçimini kendine prensip edinen insanın düştüğü hata, dinin öngördüğü şeyleri görsel bir kompozisyon şeklinde algılamak ve ancak böyle giyinirsem dini yaşamış olurum tevehhümüyle kıyafet seçimi yapmaktır. ama en klas hata ise, zihinsel argümanların bedensel yansımaya dönüşmesi eyleminde, islami zihnin modernist algı oluşturmasını sağlayabilmek adına eleştirdiği kişiye benzeme gafletidir. islam sizin düşündüğünüz gibi ilkel ve avrupa kültürünü sindirmeyi sağlamaktan uzak bir din değildir görüntüsü vermeye çalışmak; islamda zaafiyet tespit etmek ve modern olma arzusuna cevap bulamadığı islam dinine eklemeye çalıştığı imajın içinde kaybolup giymeye kadar uzayan bir çelişki yumağına dönüşür.
esra bacımız, yoğun laf salatalı yazılarında, üst telden dizdiği edebi cümlelerle bilgi eksiğini kapatmaya çalışmakta, cadı bayramı kutlamasına verdiği arayı program yaparak değerlendirmeye çalıştığı hissi veren imajıyla da islamda nakıs gördüğü görsel zenginlik problemini kompanse etmekte.. islam zararlı bir şey değil, başı kapalılar sizin sandığınız gibi asya saplantılı edilgen karakterler değil diyebilmenin, benim gibi gayet modern bayanlar da üretebiliyor diyebilmenin farklı bir ele alış biçimi onunkisi..( bununkisi şununkisi) ama işaret (şehadet) parmağındaki o fal taşı büyüklüğündeki yüzük, konuşurken dikkatimi çekiyor ve anlattıklarına konsantre olamıyorum. buradan yetkililere sesleniyorum..
