onbeş gün kanıma ekmek doğradım çiğnedim
ben azrail'dim kana susamıştım şarabım [kalmamıştı
zehra'nın halini gördüm bir mezar gibi içlendim
içindeki tenhalığı kimse anlamamıştı
artık boyanmıyordu yorgundu zayıflamıştı
allahıma sövdüm insanlıktan istifa ettim
