kitabın ayetlerine bakarsanız şayet; kitap bariz şekilde 7. yüzyıl için yazılmış. günümüze dek gelmesi büyük komedi bence. zaten eskiçağlarda olan büyük gelişmelerden sadece günümüze kadar gelen en büyük gelişme dinler açısından olmuştur. dinciler de hemen bu noktada, demek ki bir ilah var ki geliyor işte diye avunurlar. alakası yok. dinler insanın kendi benliğini bulma, anlamlandırma isteği yüzünden çok acı bir şekilde günümüze dek gelmiştir. Yani günümüzde hiçbir uygulamasının olmaması gerekiyor aslında. insanlar o dönemin şartlarına göre ayarlanmış bir kitaba bağlı kalabiliyor. bu dini kurallara göre devletler şekillenebiliyor. gerçekten de şaşılası bir durum. dinden çıkanı öldürün diye bir ayet yok ama hadisler muhammedin bu tür sözler söylediği iddia ediliyor. bakara suresinde sanırsam mekkeden sizi çıkartırlarsa siz de dininiz için saldırın türünden cümleler var. sadece şu kısmı okuduktan sonra bu kitabın sadece o döneme özgü bir kitap olduğu çok çok net anlaşılabiliyor. bunun aksini iddia eden salağın önde gidenidir. bu ayetler oluşurken de, sözde yüce bir ilahtan geliyor diye psikolojik bir durum söz konusu. bu kitapların yazılması psikolojisini ve o anki şartları iyi görmek lazım. araştırmak da dinler tarihiyle uğraşan kişilerin hesabı. tabi subjektif olan araştırmacılarla bu iş olmaz. adam kalkmış illa ki aynı ilahtan ama yahudilerin ve hıristiyanların kitapları tahrif edilmiş deyince insanın küfür edesi geliyor bu hanzolara.
kuran-ı kerim denilen kitaba hayatını adayan insanlara gerçekten de acıyorum. bir insan kuranı kerimin o döneme ait olduğu bilip bireysel olarak bazı şeylerden ders çıkartıp hayatını düzenlese hiç de fena olmaz.
