Aileden biri gitmedikçe insan hiç ölümü hatırlamıyor cidden. Bir gün önce yüzüne baktığın, sohbet ettiğin kişinin kefene sarılı yatması çok garip geliyor.
Mezarı başında ''burada yatan kişi şu an ben de olabilirdim'' diye düşünüyorsun. Zamanla sevdiğin insanlarla daha çok vakit geçirmeye, çevrendekilere değer vermeye başlıyorsun. En nefret ettiğin kişiyi bile mumla arar oluyorsun.
Tabii bu da kısa bir süre için. Yaklaşık bir hafta sonra her şey eskiye dönüyor. Bir sonraki cenazeye kadar ölümü rafa kaldırıyorsun..
