insan kendine küser, insan hayata küser, insan yalnızlaşır, dostlarına küser; insan yaşama sevincini yitirir insan parasını, malını, mülkünü, vicdanını, eşini, dostunu, kendini yitirir; ama anne insanın dahi yitiremeyeceği kadar sahici durur hayatının başucunda. Anneler, oğullarını koca bir bataklıkta boğulmaktan her zaman kurtaran karşılıksız bir sevgiyle kucaklar.
