yine bir cafe ve yine bana en yakın masaya ister istemez olunan kulak misafirliği;
efendim iki erkek arkadaş konuşuyorlar, anladığım kadarıyla arkadaşlardan birisi boşanmak üzere ve pazartesi günü de davası var. ve yine anladığım sorunsuz bir boşanma zira konuştuğu arkadaşı bu işe bitmiş gözüyle bakıyor. Adamı da acayip gaza getirmeye çalışıyor artık özgürsün, eski günlerdeki gibi takılırız işte ne güzel benzeri gaz verici cümlelerle allah ne verdiyse saydırıyor.
derken bizim boşanmak üzere olan diğer arkadaş bombayı patlatıyor;
"oğlum iki çocukla bu dediklerinin hiçbirini yapamam ki ben. benim ki bundan sonra olsa olsa denetimli serbestlik."
