Güzel demiş diyen "Bazen doğmak için ölmek gerekir." diye. Benim ki de o misal efendiler. Dibe batmış, tabiri caizse sermayeden yemiş bir zat iken birden çıktı karşıma bu mutluluk dediğimiz şey. Apansız çaldı kapıyı, buyur ettik içeri bizde ki zaten çok olmuştu görüşmeyeli. Ne kadar daha durur belirsiz belki ama olsun...
