ölüm mantık sınırlarını zorlayan bir şey. acının zirve yaptığı anın olayın gerçekleştiği an olmasını bekliyor insan. en zoru bu, bunu atlattıysam geçer artık diyorsun. fakat yanılıyorsun. zaman geçtikçe yürekteki yük artıyor. özlüyorsun, eksik hissediyorsun. mutlu anlarından birinde, her şeyden habersizleşiyorsun birden ve elin telefona gidiyor o anda. arayamayacağını, onun artık olmadığını idrak ediveriyorsun. bütün sevincin kursağında kalıyor. oturup kalıveriyorsun bazen en ilgisiz anlarda. artık yok diyorsun kendi kendine. gelmesi imkansız diyorsun. hala anlamaya çalışır gibi. ne yapıyordur ki diye düşünmemek için zorluyorsun kendini. yoksa aklının sınırları zorlanacak çünkü, deliliğin kıyısına geleceksin biliyorsun. ölüm bu işte. giden için son mu bilinmez ama kalanlar için sondan ziyade başlangıç.
