Resmen sahadaki bizdir,35 yaşında dünyanın zamanında en iyi forvetlerinden biriyken,idman yurdu gibi ortalama bir takıma karşı bile kendini harap etmiştir.
Gol kaçırdığındaki o ilk günkü heyecanı yaşarcasına yaptığı mimikleri,gol attıktan sonra deli gibi sevinip,işi geyiğe vurması hatta terim çıldırdığında ilk yanına gidenlerden olması bile çok şey anlatıyor.
Derbide ortam gerildiğinde arkadaşıyla muhabbet eden lincoln gibi götverenleri gördükçe adamın takımı nasıl sahiplendiği,nasıl odaklandığı çok belli oluyor.
kendisinden 6 ay büyük alex gittiğinde ağlayanların drogba geldiğinde yaşlı diye çemkirmesi zaten işin trajik yanıdır.
