Ağlayan çocuk resmi yalnızlığı anlatırdı nem tutmuş asılı duvarda
Susmuş sokak lisanında gizli; gece yarılarına kadar yanan fener
Köprü altından rüzgarla beraber benzi sararmış bir gazete kağıdı uçup gitti
Cümlelerin boşluğunu doldurmak gerek gibi
"Hüzün sakini yağmur, yufka yürekli."
Tenin hangi mevsimiyse sarılmak uzak ihtimal
Salkım saçak uzanmak maviye nedense yasak
Düşlerimin ötesinde tutsak moonlight sonata
Uzan ve tut!
Yoksa....
