182.
-
esen rüzgarla içinizi boşaltır, düşme korkusuyla sıkı sıkıya tutunursunuz etrafınızdaki şeylere... orada durması kadar kalkması da zordur...
ne doyabilirsiniz bakmaya ne de cesaret edersiniz orada durmaya...
uçurumun kenarında oturup sonsuzluğu izlemek gibidir...
