yokluğunda kendini aratır tanrı. öylece toprak üzerinde belirgin şekilde duran bedeninizi gördüğü halde sizi görmemezlikten gelse bile siz onu ararsınız. tanrı varlığınızı görmezken, sizin yokluğu görmenizi bekler. ''tanrı yok'' dersiniz zaman geçer, keşke olsaydı diye düşünmeye başlarsınız. ve çok geçmeden tanrının varlıktan öte bir ihtiyaç olduğunu düşünür, ''olmalı'' diye kendinizi avutursunuz. ve yıllardır beklediğiniz tanrınız gelmiştir... onu yaratmak işte bu kadar basittir.
