504.
-
gecenin şu vakti gayet neşeli sohbetinin arasında aniden okuduğu şiirle beni dağıtan şair.
"
Bilerek mi yanına almadın giderken
başının yastıkta bıraktığı çukuru?
Güveniyordum oysa ben sevgimize
Vapur iskelesi ya da tren istasyonundaki saatin doğruluğu kadar..
Beni senin gibi bir de annem terketmişti
-ki göbeğimde durur, onun yokluğundan bana kalan çukur.. "
