bazen nerden geliyor bilmiyorum bazı fikirler parlıyor zihnimde. düşünüyorum bizim geçmişle tek bağlantımız bizden büyük insanlar genelde. sadece yaşlıları da sayamayız. hani o mahallenizde her gün önünden geçtiğiniz bir ev gibi, sokağın bakkalının kapanması gibi... aitliğinizi yitiriyorsunuz. bildiğiniz, sizi rahat hissettiren ya da hissettirmese de varlığının yok olması üzebilecek şeylerin gitmesi yalnızlaştırıyor insanı. ama en çok insanların gitmesi yalnız bırakıyor insanı. bir zamanlar ait hissettiğiniz * insanlar birer birer göçüp gidiyor, siz onların yerini alıyorsunuz farkına varmadan. ondandır sanırım ihtiyarların gözü hep yollarda olur. yalnızdır onlar çünkü arkalarında sırtlarını dayayacak birileri çok az kalmıştır. *
