eğer utangaçlık duygusunu çocukluğunuzdan beri hissetmiyorsanız, hala şanslısınız.
fakat öteki türü çocukluktan gelen insanın içine öyle bir yerleşir ki, çıkmaz hiç. "olm artık yürürken yere bakmiycam" desen bile, iç güdüsel olarak yere bakarsın. utangaçlığın yararları da var. züğürt tesellisi gibi gelebilir ama bazen iyi geliyor. mesela, mütevazi oluyorsunuz. sarhoş olsanız bile kendinizi yamuk hareketler yapmamak için tutmaya çalışıyorsunuz. gibi şeyler. şimdi bir daha düşündüm de, kurtulun bundan.
